این مطلب ارتباط با  کامنت ها یا نوشته های دو عزیز در مطلب قبل دارد که مرا وادار کرد از سر درد دل یا شاید هم دل درد حرفهایی از جنس تنهایی بزنم.

با اهدای سلام به  خانم توحیدی و  آقای محمد علی عباسی اقدم
خانم توحیدی از توجه صمیمانه شما کمال تشکر را دارم. شاید با زبان الکنم بتوانم دوست گرامیم آقای اقدم را قانع کنم.از اینکه در مقام دفاع از من برخواستید بی نهایت ممنونم .

اما با توجه به نوشته دلسوزانه ی برادرم آقای عباسی که مر قوم فرموده اند :"امروز خاکریز اول یا خط مقدم دفاع مقدس ،کنج عافیت نشستن و دلخوش ساختن به خاطره نگاری های دفاع مقدس نیست." باید دو حکایت را برای ایشان بنویسم :

حکایت اول: سایت http://cagle.msnbc.com که متعلق به شخص بیل گیتس است ( مراد از msn همان شرکت مایکروسافت نت ورک  است و nbc که n آن مخرج مشترک گرفته شده، همان شبکه بزرگ تلویزیونی در آمریکا ودنیا ست.) دو سال ونیم قبل ، این سایت اقدام به درج کاریکاتورهایی با عنوان WAR WITH IRAN یعنی جنگ با ایران کرد: http://cagle.msnbc.com/news/WarwithIran/main.asp
 در واکنش به این اقدام (چون این اتفاق با عید همزمان شده بود و به دوستان همدل دسترسی نداشتم.) مجموعه  کاریکاتوری با عنوان "توصیه به سربازان آمریکایی" را کار کردم و برای سایت مزکور فرستادم و از آنها خواستم که اگر به دمکراسی معتقدندبه درج جوابیه تصویری اقدام کنند. که خوب اولا با شیطنت عنوان را تغییر دادند به IRAN VIEWS AMERICA  و در ثانی  تنها ۲۳ طرح که مربوط به بخش انتهایی کارهایم می شد(این طرحها بیشتر  به تبعات این جنگ را شامل می شد و مسئله مرگ یا مواردی همچون از دست دادن دست وپارا نشان می داد.) را درج کردند: http://cagle.msnbc.com/news/IranViewsAmerica/main.asp
بعد از عید این کتاب را با هزینه شخصی به چاپ رساندم و به دانشگا هها ، رسانه ها و نشریات آمریکایی ارسال کردم. بازتاب وسیع این اتفاق برایم جالب بود،  انعکاس این طرح ها در سایت پر بیننده کیگل و سایر رسانه ها، صرفا برای من نزدیک به دو هزار ایمیل به همراه داشت که هنوز هم مشغول جوابگویی به این واکنش رسانه ای هستم! دوستان و دشمنان خوبی پیدا کرده ام و در این میان عده زیادی از سربازان آمریکایی یا خانواد ه هایشان نسبت به این مسئله واکنش نشان دادند. که شرح این مسئله نیاز به فرصت و حوصله بیشتر دارد.
حکایت دوم: وقتی نشریات دانمارکی اقدام به چاپ طرح های توهین آمیزی از پیامبر گرامی اسلام کردند. در واکنش به این قضیه و از آنجا که اعلام کرده بودند در غرب حد و مرزی برای آزادی بیان وجود ندارد. با همکاری آقای زائری مدیرمسئول وقت روزنامه همشهری اقدام به برپایی مسابقه ای تحت عنوان " هولوکاست" کردیم، در این مسابقه در واقع سه مسئله مطرح شد:
۱- اگر رایش سوم یا همان هیتلر مسبب جنگ جهانی دوم است ، چرا تاوان هولوکاست را باید مردم مظلوم فلسطین بدهند.
۲- ما نگران هو لوکاست های معاصر نظیر اردوگاههای فلسطینیان، زندان های ابوغریب و گوانتانامو و ... هستیم.
۳- اگر غربیها ادعا می کنند که در غرب حد و مرزی برای آزادی بیان وجود ندارد، اجازه بدهند در اینباره مسابقه ای برپا شود.
خوب از همان ابتدا اسراییل از تمام توانایی خود برای جلوگیری از این اتفاق بهره برد. سلاح های مختلف را امتحان کرد. ابتدا تطمیع ، سپس تهدید و در نهایت تخریب  را در دستور کار خود قرار داد.
دو بار سایت ایران کارتون کاملا هک شد. ایمیل های متعددی با عنوان تهدید به مرگ برایم ارسال شد. آقای زائری از پست خود در همان هفته اول خلع شد. آقای ح.ا. به عنوان مسئول بعدی روزنامه صریحا از من خواستند عنوان مسابقه عوض شود!، سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران اعلام کرد در این رابطه هیچ دخالتی نخواهد کردو سرانجام علی ماند و حوضش!، واقعا دوست ندارم این حرفها حدیث نفس تلقی شود و اگر هم تا به حال از پشت صحنه این اتفاق  حرف نزده ام برای اینکه دوست ندارم دشمن شاد شود! ، ولی وقتی روزنامه همشهری حتی یک سطر راجع به این مسابقه مطلبی چاپ نکرد ، تنها من ماندم و یک لپ تاپ و یک خط اینترنتی و البته عنایت خدا و طی یک پارچه عملیات شبانه روزی آنقدر تلاش کردم که هنرمندان 61 کشور دنیا را متقاعد کردم در این اتفاق مرا در این راه دشوار یاری دهند.  
 آقای کوفی عنان (دبیرکل اسبق سازمان ملل متحد) در همان بدو ورود به ایران موضع گیری تندی علیه این مسابقه کرد. http://www.independent.co.uk/news/world/middle-east/cartoons-mocking-holocaust-prove-a-flop-with-iranians-415901.html
و در نهایت نتیجه اش این شد که من به بسیاری از کشورها ممنوع الورود شدم. هنگامیکه می خواستم به عنوان داور به کوبا بروم ، برای تهیه بلیط (چون پرواز مستقیم به کوبا از ایران نداریم.) دو سفارت فرانسه و آلمان حتی از دادن ویزای ترانزیت به من خودداری کردند. برای داوری  مسابقه کاریکاتوری توسط وزارت فرهنگ چین دعوت شدم . سفارت فخیمه چین در تهران نیز به دلایل سیاسی!! از دادن ویزا امتناع کرد.
اخیرا به نیوزیلند دعوت شده بودم ، آنجا هم به همین شکل و نهایتا دبی به عنوان کشوری مسلمان از ورود من به کشورش جلوگیری کرد!!
اما خوشحالم ، از اینکه تابوی هولوکاست که در واقع پاشنه ی آشیل رژیم صهیونیستی را شکل می دهد ، در دل صدها هنرمند آزاد اندیش که به طور قطع به واسطه ی ارتباطشان با مطبوعات می توانند درآینده  بسیار تاثیرگذار باشند ،شکسته شد. ایمیل های زیادی از فلسطینیان ( که حکایت از قدردانی آنها داشت) را دریافت کردم و با خود می گویم من حتی اگر دل یکی از آنها را شاد کرده باشم برایم کافیست.  در پایان باید بگویم من حتی یک ریال از بابت این مسابقه دریافت نکردم.حتی یک نامه از سوی هیچ کدام از مسئولین عالیقدر برایم نوشته نشد. و از این بابت بسیار خوشحالم چون من با خدا معامله کردم. امیدوارم حرفهایم شعاری نباشد.  دوست گرامیم آقای محمد علی عباسی اقدم می توانند با جستجو در گوگل با چند کلمه holocaust ,Iranو,cartoon ,Contest  به انگلیسی شاهد بیش از هشتصد صفحه مقاله باشند .

به من هم اجازه بدهید در جایگاهی همچون  سایت ایران کارتون به دنبال کاریکاتور باشم. اینجا تنها وبلاگی است با مراجعین اندک، در عین حال این امکان را به من بدهید با یاد ارزشهایی که این روزها کمتر شاهد آن هستیم دلم را خوش کنم. دوست گرامیم آقای اقدم امیدوارم به شما جسارتی نکرده باشم.